Ian

Ian Mosley urodził się 16 czerwca 1953 roku w Londynie. Pochodził z dość muzycznej rodziny, ponieważ jego ojciec był skrzypkiem Westminster Symphony Orchestra. Dzięki temu oraz zamieszkaniu w Londynie Ian miał od najmłodszych lat możliwość obcowania z muzyka. Pewnego razu, gdy ojciec zabrał Iana na jeden ze swoich występów a dokładnie na Funny Girl z Barbarą Streisand, Mosley siedział tuz koło perkusisty, którego niezwykła gra takie zrobiła na Nim wrażenie, że postanowił zostać perkusista. Jednak mimo swojej miłości do jazzu wolał grać w zespole rockowym. Bliskość, jaką mógł uzyskiwać z muzyką dzięki ojcu pozwalała mu na dobry start, ćwiczenia i poszerzania swoich możliwości z doświadczonymi muzykami. Dzięki temu także mógł wreszcie zostać prawdziwym muzykiem i perkusistą, ale to perkusistą sesyjnym. Cała wczesna kariera sceniczna Iana opierała się na tym, że był muzykiem sesyjnym, nie marzyła mu się jeszcze wtedy gra we własnym zespole, którego będzie częścią i będzie mógł wnosić swój własny nie wymuszony wkład. Dopiero, gdy dołączył do Marillion takie możliwości stały się faktem. Nim to jednak się stało udzielał się w takich zespołach jak: Walrus, który prezentował muzykę na pograniczu rocka i jazzu, The Darryl Ways Wolf, grupa Trace, która dla odmiany pochodziła z Holandii, czy wreszcie w zespole Stevea Hacketta, z którym nawiązał najdłuższą i najbardziej obiecującą współpracę. Dzięki grze w zespole Hacketta Ian mógł zwiedzić wiele miejsc grając z nim na koncertach oraz doświadczyć prawdziwej pracy w studiu, która była szczególnie trudna ze względów, że musiał robić to, co wymagał od niego Steve i to w określonym czasie. Historia jego przystąpienia do Marillion była tak złożoną jak sytuacja samego, Marillion, który już po wydaniu jednej płyty i zdobytej popularności, nie mógł pozwolić sobie na brak perkusisty przez toczącą się trasę oraz planach nagrania kolejnej płyty. Jednak sytuacja była skomplikowana przez wymuszone pozbycie się samego założyciela i perkusistę, Micka Pontiera. Jego pozbycie się wywołało wręcz klątwę, która nie pozwalała znaleźć jego odpowiedniego zastępcy i zespól zmieniał perkusistów jeszcze kilka razy. Ian Mosley na liście życzeń Marillion znalazł się właściwie dwa razy jednak za pierwszym razem miał jeszcze podpisany kontrakt ze Stevem Hackettem i nagrywał z nim kolejną płytę, dopiero za drugim razem w tajemnicy Ian pojawił się na sesji nagraniowej do kolejnej płyty Marillion "Fugazi". Chodzą jednak słuchy, że zadebiutował jednak kilka tygodni wcześniej na jednym z koncertów Marillion. Szybko się okazało ze Ian niezwykle pasuje do zespołu ze strony zarówno technicznej jak i został zaakceptowany ze strony prywatnej, sam, Fish powiedzial że po prostu podoba mu się jego poczucie humoru. Zresztą o tym wszystkim mogliśmy się przekonać szczególnie po wydaniu płyty "Fugazi", która tworzyły głownie organy Marka i właśnie perkusja Iana. W późniejszym okresie aktywność Iana poza Marillion znacznie osłabła i mogliśmy się z nim spotkać właściwie jeszcze tylko dwa razy; na projekcie Crossing The Desert formacji ukrytej pod tajemniczą nazwą Iris gdzie obok swojego kolegi z zespołu Petem Trewavasem zagrał jeszcze z Sylvainem Gouvernairem, oraz na projekcie Postmankind gdzie zagrał u boku Bena Castle, grając muzykę zbliżona do jazzu. Ian Mosley wniósł niepodważalny wkład w muzykę Marillion, która wreszcie nabrała pełnego wyrazu zaraz po jego przystąpienia do zespołu w 1984 roku. Słała się ona bardziej spójna i poukładana, a sam spokój, który dzięki niemu zespól uzyskał nie musząc już szukać kolejnego perkusisty w nieskończoność pozwoliła w przyszłości na nagranie wspaniałych płyt. Dziś grę Iana, która wręcz znów odżyła po kilku płytach możemy podziwiać na płycie "Marbles", w której Ian buduje wręcz ścianę dźwięku w takim choćby utworze jak "Oceam Cloud", zupełnie jak miało to miejsce na płytach "Fugazi", "Misplaced Childhood", czy "Brave"... W 2007 roku ukazuje się nowy album Marillion Somewhere Else i według ludzi, którzy już słyszeli ten album Ian Mosley gra na niej naprawde wspaniale, budując niemal ściane dżwieku swoją perkusją... W 2011 ukazuje się album Edisons Children "In The Last Waking Moment". Album okazał sie sporym sukcesem. Na płycie zresztą nie zabrakło wszystkich muzyków Marillion, jeszcze Pete Trewavas, Steve Rothery, Mark Kelly oraz właśnie Ian Mosley, również na nim zaistnieli, co wydaje się być ewenementem. Ian Mosley zapowiadał, że chce nagrać płytę ze Stevem Hacettem, ale nic kontretnego jeszcze w tym temacie nie słychać. W roku 2012 Ian nagrał wraz z Marillion kolejny bardzo udany i świetnie przyjęty album Sounds That Can't Be Made. Trasa objęła Amerykę Północną, Południową oraz Europę. W 2013 na uwagę szczególnie zasługuje wykonanie z wielkim rozmachem Brave podczas Marillion Weekend w Holandii, Montrealu i UK, oraz mini trasa Marillion po Europie zachodniej. W 2014 miała miejsce niecodzienna sytuacja, gdyż, pierwszy raz Ian ze względów zdrowotnych nie wystąpił na scenie obok Marillion. Miało to miejsce podczas imprezy Cruise to the Edge w kwietniu a zastąpił go Leon Parr z The Steve Rothery Band. Na szczęście Ian wrócił już w maju podczas udanej trasy Best Sounds po Ameryce Łacińskiej a dziś zaczyna pracę nad kolejnym albumem studyjnym Marillion.
 
 
Dyskografia:
 
1. Canis Lupus - Darryl Ways Wolf - 1973
2. Saturation Poin - Darryl Ways Wolf - album - 1973
3. 5 In the morning - Darryl Ways Wolf - 1973
4. Wolf - Darryl Ways Wolf - album - 1974
5. Night Music - Darryl Ways Wolf - album - 1974
6. Darryl Ways Wolf - Darryl Ways Wolf - 1974
7. BBC Transcription Disc - Darryl Ways Wolf  - 1974
8. One And Two - Darryl Ways Wolf - album - 1975
9. Anthology - Darryl Ways Wolf - album - 1976
10. Concerto For Electric Violin - Darryl Way - album live- 1978
11. Birds - Trace - album - 1975
12. The Peacock Party - Gordon Giltrap Band - album - 1979
13. Magpie Rag - Gordon Giltrap Band - album - 1979
14. Fear of the Dark - Gordon Giltrap Band - album - 1979
15. Jerusalem - Gordon Giltrap Band - single - 1979
16. Theme From The Waltons - Gordon Giltrap Band - single - 1980
17. Heartsong - Gordon Giltrap Band - album - 1979
18. Hocus Pocus - Gordon Giltrap Band - album - 1979
19. Gordon Giltrap Live - Gordon Giltrap Band - album live - 1981(1979)
20. Live At The BBC 95 - Gordon Giltrap Band - album live - 1995(1979)
21. In Concert - Sally Oldfield - 1982
22. Time Line - Renaissance - album - 1983
23. Highly Strung - Steve Hackett - album - 1983
24. Cell 151 - Steve Hackett - single - 1983
25. Till We Have Faces - Steve Hackett - album - 1984
26. A Doll Thats Made In Japan - Steve Hackett - single live - 1984
27. Feedback 86 - Steve Hackett - album - 1986
28. A Secret Wish - Propaganda - album - 1985
29. Time Lapse - Steve Hackett - album - 1992
30. Under The Red & White Sky - John Wesley - album - 1994
31. Da Capo - Renaissance - 1995 
32. Crossing The Desert - Iris - 1996
33. Insolation - Darryl Ways Wolf - album - 1997
34. Under the red and white sky/the closing of the pale blue eyes - John Wesley - 1999
35. Postmankind - Ian Mosley & Ben Castle - 2001
36. Edison's Children - "In The Last Waking Moments" - 2011